Blog

WireGuard IPv4/IPv6-failover: waarom twee peers niet genoeg zijn

Lees waarom twee WireGuard-peers geen failover van een IPv6- naar een IPv4-endpoint creëren en hoe je endpoint-, routerings- en keepalivegedrag veilig onderzoekt.

FreeGuard Editorial Team · 2026-11-05

Het toevoegen van een IPv4-peer en een IPv6-peer aan een WireGuard-profiel creëert op zichzelf geen voorkeursverbinding en reserveverbinding. Maak eerst onderscheid tussen het adres waarmee de VPN-server wordt bereikt en de bestemmingsadressen die door de tunnel worden vervoerd. Dat onderscheid verklaart waarom een configuratie redundant kan lijken zonder automatisch herstel te bieden.

Deze handleiding behandelt de betekenis van WireGuard-configuraties en diagnostische opdrachten voor Linux-systemen met WireGuard-tools. Mobiele en desktopapplicaties kunnen hun eigen verbindingsbeheer toevoegen; controleer het gedrag van de exacte client en versie die je gebruikt. Hier wordt niet beweerd dat er live netwerktests zijn uitgevoerd.

Maak onderscheid tussen het endpoint en het verkeer in de tunnel

Het conceptuele overzicht van WireGuard beschrijft twee beslissingen: selecteer een peer voor een interne bestemming en stuur vervolgens het versleutelde pakket naar het endpoint van die peer. IPv4 en IPv6 kunnen over deze lagen heen worden gecombineerd.

Instelling Vraag die deze beantwoordt
Endpoint Waarheen moeten versleutelde UDP-pakketten worden gestuurd?
AllowedIPs Welke interne bestemmingsadressen selecteren deze peer en welke inkomende bronadressen worden van deze peer geaccepteerd?

Een IPv4-endpoint kan IPv6-tunnelverkeer vervoeren. Een IPv6-endpoint kan IPv4-tunnelverkeer vervoeren. Daarom betekent AllowedIPs = ::/0 niet ‘gebruik het IPv6-adres van de server’ en betekent AllowedIPs = 0.0.0.0/0 niet ‘gebruik het IPv4-adres van de server’. Deze vermeldingen komen overeen met interne bestemmingsadresfamilies, zoals gedocumenteerd in de wg-handleiding.

Waarom twee peers geen failoverpaar vormen

Door aan één peer alle IPv4-bestemmingen en aan een andere alle IPv6-bestemmingen toe te wijzen, verdeel je het interne verkeer op adresfamilie. Daarmee geef je WireGuard niet de opdracht om het verkeer van de eerste peer naar de tweede te verplaatsen wanneer een endpoint niet meer werkt.

Beide peers hetzelfde bestemmingsprefix geven is evenmin een reservebeleid. In de Linux-implementatie van toegestane IP-adressen in WireGuard wordt bij het invoegen van een exact prefix dat al aanwezig is, de bijbehorende peer bijgewerkt. Dat is een observatie van de implementatie, geen platformonafhankelijke garantie over welke configuratie een grafische client accepteert. Gebruik dubbele prefixes niet als statuscontrole of prioriteitenlijst.

Het installeren van routes is een aparte laag. Op Linux leidt wg-quick routes normaal gesproken af uit de toegestane IP-adressen van peers en behandelt het standaardroutes op een speciale manier. De optie Table verandert dat gedrag. Zowel een route naar de WireGuard-interface als een peer die de bedoelde bestemming selecteert, moet correct zijn.

Roaming, hostnaamupdates en keepalives lossen verschillende problemen op

WireGuard kan het endpoint van een peer bijwerken na ontvangst van correct geauthenticeerd verkeer vanaf een nieuw bronadres en een nieuwe poort. Dit gedocumenteerde roaminggedrag definieert geen geordende lijst met IPv6- en IPv4-bestemmingen die moeten worden getest wanneer het huidige endpoint onbereikbaar is.

Ook een hostnaam met beide adresfamilies is onvoldoende bewijs voor automatische terugval. Onderzoek welk endpoint daadwerkelijk wordt gebruikt en controleer het gedocumenteerde beleid van de client voor naamomzetting en opnieuw verbinden. De afzonderlijke DNS-herresolutiebijdrage van het project werkt de endpointstatus in de kernel bij na een dynamische DNS-wijziging; het bestaan ervan is een goede reden om de beheertool te onderzoeken, niet om aan te nemen dat elke client hostnamen voortdurend opnieuw omzet.

Permanente keepalives zijn bedoeld voor inactieve NAT- of firewalltoewijzingen. De officiële snelstartgids noemt 25 seconden als een geschikt interval voor veel van dergelijke configuraties en vermeldt dat de meeste gebruikers dit niet nodig hebben. Keepalives specificeren geen alternatief endpoint of beleid voor het omschakelen van routes. Een verbinding die na een wisseling van mobiel netwerk vastloopt, is op basis van dat symptoom alleen geen bewijs van een storing bij de provider of een keepaliveprobleem.

Onderzoek een Linux-verbinding zonder de configuratie te exporteren

Vervang wg0 door de naam van je interface. Dit zijn referentieopdrachten voor je eigen machine; ze zijn niet uitgevoerd op de VPN van een lezer:

sudo wg show wg0 endpoints
sudo wg show wg0 allowed-ips
sudo wg show wg0 latest-handshakes
sudo wg show wg0 transfer

De wg-handleiding documenteert deze selectieve weergaven. Bewaar de uitvoer lokaal: endpoints en peeridentificaties kunnen nog steeds informatie over je netwerk prijsgeven. Deel geen volledige configuratie-exporten of dumps die geheimen bevatten.

Leg de status vast rond een poging om een bekende openbare dienst te bereiken. Een oude handshake op een inactieve tunnel is niet voldoende om een storing vast te stellen. Vergelijk de waarnemingen van endpoint, handshake en gegevensoverdracht met het resultaat van de applicatie.

Waarneming Vervolgonderzoek
De adresfamilie van het endpoint verschilt van die van het interne verkeer Dit kan geldig zijn; onderzoek de bestemmingsselectie afzonderlijk
Verkeer blijft bij één peer ondanks dubbele prefixes Controleer de koppelingen aan peers; dubbele vermeldingen zorgen niet voor reservegedrag
Een netwerkwijziging maakt het endpoint onbereikbaar Controleer het beleid van de client voor endpointselectie en opnieuw verbinden
Tunnelverkeer wordt hervat, maar namen werken nog steeds niet Onderzoek DNS afzonderlijk met behulp van de Linux DNS-werkwijze

Kies en verifieer een herstelbeleid

Gebruik voor één server die via beide adresfamilies bereikbaar is een client of netwerkbeheerder waarvan het gedocumenteerde gedrag voorziet in de endpointselectie en het herstel die je nodig hebt. Bij gewone profielen kan een gecontroleerde vergelijking met telkens één endpoint vaststellen welk pad werkt, maar handmatig omschakelen is geen automatische failover.

Sla de oorspronkelijke instellingen veilig op voordat je wijzigingen aanbrengt. Herhaal op een vertrouwde verbinding hetzelfde onschuldige applicatieverzoek vóór en na een gewone netwerkwisseling. Laat de VPN-bescherming ingeschakeld. Forceer geen storing op een externe verbinding waarvan je afhankelijk bent voor herstel.

Als automatisch herstel het doel is, zoek dan na de netwerkwisseling naar een bereikbaar endpoint, bewijs van een nieuwe handshake en verkeer, en een geslaagd applicatieverzoek. Controleer beide interne adresfamilies wanneer beide nodig zijn. Meet de hersteltijd zelf in plaats van uit te gaan van een garantie. Herstel de opgeslagen instellingen als de wijziging de verbinding verslechtert.

Een IP-controle in een browser levert bewijs over dat browserverzoek. Die kan niet vaststellen welk endpoint WireGuard heeft geselecteerd, de route van elke applicatie bewijzen of aantonen dat een toekomstige failover zal werken. Ook de DNS-controle van de site stelt niet vast welke recursieve resolver het apparaat gebruikt en bewijst geen VPN-routering. Gebruik runtimewaarnemingen en applicatiecontroles samen.

Ga voor de bredere vraag welke bestemmingen een tunnel moeten gebruiken verder naar het overzicht over split tunneling. Houd die routeringsbeslissing gescheiden van het beleid dat een verbroken serververbinding herstelt.